Graancirkels


Wat is een graancirkel?

Graancirkels zijn afdrukken die voorkomen in allerlei soorten gewassen over de hele wereld. Tarwe, gerst, maïs, sojabonen, koolzaad, komkommerkruid, lijnzaad, mosterdzaad, alles is mogelijk.
De vormen die we aantreffen zijn niet alleen cirkels en ringen zoals de naam doet vermoeden maar kunnen elke vorm hebben met een geometrisch uiterlijk of duidelijk herkenbare vormen van bv. dieren of verwijzingen naar oude culturen. Sommige mensen spreken dan ook liever van akkergliefen.
Eén ding hebben ze gemeen, ze zijn vaak wonderschoon.
Elke graancirkel heeft een ander uiterlijk en andere afmetingen; van enkele meters doorsnee tot wel 300 meter!
Het grootste aantal en de meest complexe vormen, treffen we aan in Zuidwest Engeland gedurende een periode van ongeveer 4½ maand tussen eind april/begin mei en eind augustus als de gewassen de velden bedekken.
Jaarlijks worden er wereldwijd ongeveer 100 formaties gevonden waarbij moet worden opgemerkt dat het aantal de laatste jaren iets aan het afnemen is.

De geschiedenis van de graancirkels

Het fenomeen is niet iets van de laatste tijd, er is een Frans manuscript bekend uit de 8e eeuw dat al spreekt van afdrukken in het veld. Ook een houtgravure uit 1678 spreekt al “van een vorm in het gewas neergelegd op een manier die door geen sterveling gedaan zou kunnen zijn”. Deze gravure staat bekend als de Mowing Devil.
Vanaf de jaren 70 is een klein groepje mensen begonnen met het serieus onderzoeken van de graancirkels in Engeland. Er verschenen nu regelmatig formaties in de velden die wat eenvoudiger van vorm waren dan de graancirkels die we nu meestal vinden. In de loop van de tijd heeft het fenomeen een zekere evolutie doorgemaakt; waren de eerste vormen vrij eenvoudig van een aantal cirkels en een eventuele ring, later werden dat pictogramachtige figuren, insecten, walvisachtige vormen en melkwegstelsels. Het leek er wel op of er elk jaar meer, grotere en complexere vormen verschenen in de velden met, volgens velen het absolute hoogtepunt in de jaren rond de millenniumwisseling.

 Wie maakt de graancirkels?

De grote vraag is natuurlijk altijd; Wie maakt de graancirkels en waarom? Hoewel er al tientallen jaren onderzoek wordt gedaan is het antwoord op die vraag nog steeds niet gevonden.
Voor veel mensen staat vast dat alle graancirkels door mensen worden gemaakt. Hoewel ik er absoluut in geloof dat graancirkels vaak een mysterieuze oorsprong hebben zou het getuigen van een onrealistische en naïeve kijk op het fenomeen om te ontkennen dat er een aantal graancirkels door mensen worden gemaakt. Een aantal wordt er voor reclame doeleinden gemaakt of voor meditatiegroepen en een aantal om de groep graancirkelliefhebbers, helaas, te misleiden.
In vroeger jaren dacht men dat de graancirkels werden gemaakt door parende egeltjes of wervelwinden. Wat later kwamen daar de theorieën over UFO’S en buitenaardsen bij. 
We kunnen inmiddels echter wel met zekerheid vaststellen dat niet alle graancirkels door mensen worden gemaakt middels wetenschappelijk bewijs. Het team van de Amerikaanse biofysicus Dr.Levengood heeft een aantal afwijkingen in groei,- en kiem gedrag vastgesteld die absoluut niet door mensen zijn na te bootsen terwijl ze een graancirkel maken. Ook worden er regelmatig silicon en magnetiet gevonden in het neergelegde deel van een formatie met een structuur die wijst op overmatige verhitting. Een andere aanwijzing voor het onverklaarbare ontstaan van een graancirkel zijn de knopen in de stengels van de aren. De knopen zijn het dikke deel op een stengel die een aar zijn wendbaarheid geven om zich naar het zonlicht te kunnen richten. In een aantal cirkels hebben die een afwijkende vorm; deze kan verlengd zijn of ontploft wat wijst of een uitermate hoge druk binnen de knoop door een zekere energie/verhitting. Je kan dit vergelijken met de druk binnen een ei dat in de magnetron geplaatst is en wat op een gegeven moment zal ontploffen. De Nederlandse biofysicus Eltjo Haselhoff heeft onomstotelijk bewezen dat een graancirkel gemaakt kan worden door een lichtbron in zijn peer-reviewed artikelen over dit onderwerp. Die lichtbronnen worden regelmatig waargenomen in en rond de velden waar de graancirkels verschijnen. Soms zien mensen een lichtbol over de velden bewegen, soms zie je ze pas later op opnamen die je hebt gemaakt. Dat er een relatie is tussen licht/energie bollen en graancirkels is inmiddels een vaststaand gegeven.

Waarom verschijnen er zoveel graancirkels in Engeland?

Ook op deze vraag is nog geen eensluidend antwoord te geven.
Er zijn echter een aantal theorieën die erg aannemelijk zijn;
* de graancirkels zouden in Engeland verschijnen omdat er daar zoveel energie/leylijnen zijn. Dat is absoluut waar. De belangrijkste leylijn, de Michaëllijn die van Oost naar West Engeland loopt, gaat dwars door het gebied waar de graancirkels verschijnen. Op deze lijn staan tenminste 17 bouwwerken die van belang zijn zoals kerken, stenencirkels e.d. Uit metingen blijkt ook dat de graancirkels op deze lijnen liggen. De vraag is echter; liggen die lijnen er al voor de formaties verschijnen of ontstaan ze tijdens het verschijnen. Een soort kip,- en ei vraagstelling dus.
* de graancirkels zouden in Engeland verschijnen omdat de bodem enorm kalkrijk en waterhoudend is. De energie doe nodig is om een formatie te creëren kan zo goed geleid worden. De grond in het graancirkelgebied is inderdaad erg kalkrijk en daardoor semi-permeabel. Op bodemkaarten kan je goed zien dat er een relatie is tussen ondergrond en het verschijnen van graancirkels.


Wat tref je aan in graancirkels?

Vanaf het moment dat er een melding binnenkomt is het zaak te zorgen dat je zo snel mogelijk ter plekke bent om de graancirkel te onderzoeken. Immers hoe sneller je erbij bent hoe minder mensen hem reeds hebben bezocht. We kijken of er eventueel sporen zijn van mensen (voetstappen of mechanische schade aangebracht door een plank, afval, e.d.) en of we afwijkingen in het graan vinden zoals gebogen, verlengde of ontplofte knopen en bv. dode vliegen. Het graan wordt opgetild om te kijken of het allemaal een kant opligt en of er soms hulplijnen zichtbaar zijn. De formatie wordt  opgemeten, er worden aantekeningen gemaakt en schetsen van hoe de formatie er van bovenaf gezien uit zal zien en er wordt genoteerd of er bijzondere dingen plaatsvinden zoals bv. stemmingwisselingen, falende apparatuur zoals telefoons en/of camera’s.
Er worden foto’s gemaakt vanaf de grond en m.b.v. lange palen waar de camera op geplaatst kan worden om een gedeeltelijk bovenaanzicht te krijgen. Deze informatie wordt vervolgens met elkaar gedeeld en geplaatst op gespecialiseerde websites.

Elk jaar vanaf het moment dat het koolzaad gaat bloeien worden de graancirkel liefhebbers weer onrustig en neemt de spanning toe; zouden er dit jaar veel of weinig formaties gevormd worden en zouden ze mooi zijn? Elk jaar komt er een grote groep geïnteresseerden naar Engeland om met elkaar de graancirkels te bezoeken/onderzoeken en over het fenomeen te discussiëren.
Er zijn altijd mensen die blijven twijfelen over het fenomeen graancirkels, maar ik kan u verzekeren dat het een van de grootste en meeste intrigerende verschijnselen is van deze tijd.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen